ΜΗΤΡΩΟ ΑΡΡΕΝΩΝ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΩΝ ΑΠΟ 1906 ΕΩΣ ΤΟ 1909 ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ'' ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΣΑΣ.

Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΤΟ 1954

ΣΤΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΑ  ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΠΙΤΙΑ ΗΤΑΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΓΚΡΑΤΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΠΟΛΙΑ (ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΥΛΟΥ ΚΟΥΤΕΛΙΔΑ)

ΣΤΟ ΜΕΣΟ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ ΤΟ ΡΕΜΑ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΟΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΓΕΦΥΡΑ

 ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Η ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ  ΤΟ 1954.ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΠΙΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΜΙΑ ΚΑΛΥΒΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΝΟΜΑΔΕΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ  ΣΑΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΠΡΙΝ ΚΤΙΣΕΙ ΤΟ ΠΕΤΡΙΝΟ ΣΠΙΤΙ.ΑΝ ΣΥΓΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ  ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1954 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2004

Το Μακρυχώρι μέχρι το 1936 περιορίζονταν οικιστικά μεταξύ των δύο ρεμάτων που το περιβάλουν από τον βορρά (στο σπίτι του Θωμά Γκατζούλη) και από τον νότο (στο σπίτι του Γιώργου Μπούτου). Δυτικά τα ορια του χωριού μας δεν εχουν αλλάξει. Ανατολικά οριο αποτελούσε ο δρόμος που διέρχεται από την πλατεία Κώστα Παλάτου ,το Δημαρχείο και το σπίτι του Κώστα Τουρλακόπουλου.
 Κάτω από αυτόν τον δρόμο υπήρχαν μέχρι το 1940 ελάχιστα σπίτια σε παλιούς ‘’αυλαγάδες’’,όπως της Οικογένειας Γ.Ζήση,Παρλάντζα,Ε.Κολώνα, Στ.Κατσιγιάννη.

Το 1936 η Κοινότητα έβγαλε σε πλειοδοτική διαγωνισμό 256 οικόπεδα ,1250 τ.μ. το καθένα, από τα οποία εκποιήθηκαν μόνο τα 150.Τα υπόλοιπα ξαναβγήκαν σε πλειστηριασμό το 1957 και το 1981.

Έτσι άρχισε να αναπτύσσεται το χωριό μας ανατολικά. Σε φωτογραφία του χωριού μας από το 1954 φαίνονται τα πολύ λίγα σπίτια που κτίσθηκαν στα καινούργια οικόπεδα απο το 1936 μέχρι τότε.

Η  περιοχή του χωριού μας κάτω από τα σημερινά σπίτια των Π.Γκοτζαμάνη, Ι.Ρόμπα, Α.Γκαμπέτα και επίσης εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου δεν είχε ρυμοτομηθεί, επειδή μέχρι το 1955 χρησιμοποιούνταν για ‘’αλώνια΄΄. Εκει δηλαδή μετέφεραν οι χωριανοί μας τα δεμάτια με τα στάχυα και με τις αλωνιστικές μηχανές ‘’πατόζες’’ έπαιρναν όλα τα δημητριακά τους.

Επίσης το  1957 εκποιήθηκαν τριάντα νέα οικόπεδα ,εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου,σε περιοχή που όπως αποδείχτηκε επρόκειτο να αναπτυχθεί εμποροβιοτεχνικά, λόγω του αυτοκινητόδρομου, ο οποίος δόθηκε σε κυκλοφορία το 1958.Αυτά όλα είχαν εμβαδόν 600 τ.μ  το καθένα .

Τέλος εκποιήθηκαν και άλλα οικόπεδα το 1989 και το 1996, για να αναπτυχθεί περαιτέρω το χωρίο μας ανατολικότερα και κυρίως προς τον αυτοκινητόδρομο.

 Στην περίοδο μετά το 1955 και μέχρι το 1986 δόθηκαν σε απόρους κατοίκους του χωριού μας ,έναντι συμβολικού ποσού περίπου πενήντα οικόπεδα.
 Ακολουθεί απόσπασμα του τοπογραφικού του 1957 ,που εγινε για να εκποιηθούν τα μη εξοφληθέντα οικόπεδα του 1936.Περιέχει την Κοινοτική έκταση κάτω απο τον σπαστήρα αμυγδάλων των Αδελφών Τσιτούρα.

ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1954. ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΟΙ ΜΠΑΞΕΔΕΣ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟΙ. ΗΤΑΝ  Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΧΕΔΟΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΑΡΔΕΥΟΝΤΑΝ ΣΥΝΕΧΩΣ  ΜΕ ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟ ΝΕΡΟ.ΕΠΙΣΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΘΥΜΩΝΙΑ ΜΕ ΣΤΑΧΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΝΗΠΕΙΑΓΩΓΕΙΟΥ.

ΤΑ ΖΕΥΓΗ Γ.ΝΤΑΒΕΛΗ ,ΧΡ.ΠΕΛΕΚΟΥΔΑ,Λ.ΜΠΟΥΤΟΥ ΚΑΙ Ι.ΚΩΣΤΑΚΗ ΣΕ ΠΟΛΥΗΜΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΤΟ 1994

ΤΑ ΖΕΥΓΗ Δ.ΚΑΡΑΠΑΝΟΥ,Ι.ΚΩΣΤΑΚΗ,Λ.ΜΠΟΥΤΟΥ ΚΑΙ Γ.ΝΤΑΒΕΛΗ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ (ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΣΤΑΝΙΑΣ ΒΕΡΜΙΟΥ) ΤΟ 1995

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΘΩΜΑ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΚΡΥΧΩΡΙΟΥ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΩΜΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΑΡΕΕΣ  ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ  ΜΑΣ  ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 1960

Η ΠΑΛΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΟΠΩΣ ΚΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 1881

ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ.

ΝΕΟΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟ 1950 .ΕΙΝΑΙ ΟΙ Ι ΚΩΣΤΑΚΗΣ ,ΠΕΡΣΕΦΩΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Η Α ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΜΙΧ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ.ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΑΓ ΘΩΜΑ.

ΠΟΤΕ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΑΣ.

Το χωριό μας μέχρι το 1949 δεν είχε καμία πλατεία . Στη θέση που βρίσκεται η σημερινή κεντρική πλατεία ,υπήρχε μία ‘’μπάρα’’ για να ποτίζουν τα ζώα τους ,κυρίως αγελάδες οι χωριανοί μας. Αυτή η  μπάρα γέμιζε με  βρόχινο νερό από τον δρόμο που κατεβαίνει από το νεκροταφείο. Το καλοκαίρι που τελείωνε το νερό η Κοινότητα έβγαζε με εργάτες τη λάσπη ,ώστε με τις φθινοπωρινές βροχές  να ξαναγεμίσει  και μάλιστα να χωράει περισσότερο νερό, αφού τις λάσπες τις στοίβαζαν στο κάτω μέρος της μπάρας.

Τη δεκαετία πριν από τον πόλεμο του 1940 έπαψαν να καθαρίζουν τις λάσπες και έτσι σιγά σιγά η μπάρα ‘’προσάμμωσε’’ δηλαδή γέμισε με αμμόχωμα. Το 1938 η Κοινότητα έφτιαξε ένα μικρό σιντριβάνι που διατηρήθηκε μέχρι το 1970.(η φωτογραφία του Γ. Αποστόλου από το 1939).

Προσθήκη λεζάντας

 Ο Γ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟ 1939 ΣΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ''ΜΠΑΡΑ'' ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ.

Το 1949,κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου, με πρωτοβουλία ενός Αξιωματικού του Στρατού και με υποχρεωτική εργασία ,κτίστηκε ανατολικά ένας  πέτρινος τοίχος ,ο οποίος υπάρχει  μέχρι σήμερα.

Ο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΙΧΟΣ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΟ 1954

Το 1953 η πλατεία περιφράχτηκε με σιδερένια κάγκελα, για να μη μπαίνουν  ζώα και καταστρέφουν τα λίγα μικρά δενδράκια και τα λουλούδια.

Προσθήκη λεζάντας

 

ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ  ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΚΕΠ ΜΑΚΡΥΨΡΙΟΥ

Την περιοχή της πλατείας την ονόμαζαν οι κάτοικοι ‘’μεσοχώρι’’ και μετά την περίφραξη της καθιερώθηκε σαν χώρος για βόλτα των νέων, για γυμναστικές επιδείξεις των μαθητών και για χορούς το Πάσχα και το πανηγύρι του Αγίου Θωμά.

Το 1970  με απόφαση της Κοινότητας χάλασε η περίφραξη της πλατείας   και επεκτάθηκε  βόρεια μέχρι το κτίριο της Κοινότητας και δυτικά μέχρι το μνημείο των πεσόντων στους πολέμους.

Από  τότε έγιναν διάφορες επεμβάσεις ,όπως δύο πλακοστρώσεις, νέο σιντριβάνι, καινούργιες σκάλες στα δυτικά και ανατολικά της. Επίσης κατασκευάστηκε στο ανατολικό της μέρος συμπληρωματικός περιφερειακός τοίχος ύψους 70 εκατοστών για την ασφάλεια των μικρών και μία παραδοσιακή πέτρινη βρύση.

Την ίδια περίοδο κατασκευάστηκαν και άλλες δύο πλατείες σε διασταυρώσεις πολλών δρόμων . 
Η μία στην πάνω γειτονιά ,πλατεία Ν. Δαρδακούλη 

(φωτογραφία που δείχνει πως έκτιζαν τον τοίχο για να στηρίξει τα χώματα )

 

ΤΟ 1958  ΚΤΙΣΤΗΚΕ Ο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΙΧΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΔΑΡΔΑΚΟΥΛΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ  Γ ΣΤΟΓΙΑΝΝΗ,Γ ΚΟΨΑΧΕΙΛΗ,Ν ΤΑΡΑΤΟΡΑ,ΣΑΡ.ΣΤΟΓΙΑΝΝΗ.ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ Δ ΜΠΟΥΡΟΤΖΙΚΑΣ,ΣΤ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ,ΑΓΛ.ΣΤΙΜΟΝΙΑΡΗ,ΧΡ ΣΑΙΤΗΣ.
ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΥ,ΤΟΥ ΧΡ ΑΡΓΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ(ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΗΜΕΡΑ)

 και η άλλη στην κάτω γειτονιά  η πλατεία Κ. Παλάτου (στη φωτογραφία φαίνεται η βρύση που υπήρχε σ’ αυτήν).

ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΧΡ ΦΑΚΑΣ,Θ ΤΣΙΤΟΥΡΑΣ ,Ν ΜΠΟΥΡΟΖΙΚΑΣ ΣΤΗΝ ΒΡΥΣΗ ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ Κ ΠΑΛΑΤΟΥ ΤΟ 1

955

Τα τελευταία  χρόνια λόγω της επέκτασης του χωριού μας ανατολικά ,κατασκευάστηκαν και άλλες πλατείες  η πάρκα.

Μία τριγωνικού σχήματος στη θέση του Παλαιού Δημοτικού Σχολείου (πλατεία Απ.Κατσιγιάννη),
μία άλλη κάτω απο το  Δημαρχείο, το οποίο κατασκευάστηκε στη  θέση άλλης μίας ’’μπάρας’’,
 μία τρίτη βρίσκεται στο βόρειο μέρος (οικία Αθ.Συκιώτη) στην οποία κατασκευάστηκε και ένα υπαίθριο θεατράκι,
 μία τέταρτη στα νέα οικόπεδα του δόθηκαν από το 1970 μέχρι το 1986   οικία του Χαρ.Πατσιούρα)

Επίσης κάποιοι άλλοι ελεύθεροι κοινοτικοί χώροι που υπήρχαν στον οικισμό διαμορφωθήκαν σε  πάρκα με παιδικές χαρές. Οπως στην είσοδο του χωριού μας από τη Γυρτώνη και στο  νοτιοανατολικό σημείο του χωριού μας .Υπάρχουν και κάποια μικρότερα πάρκα που δεν εξυπηρετούν πολλούς κατοίκους και δεν θα τα αναφέρω ιδιαίτερα. 

ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΟΙΚΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ

ΠΩΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΟΙΚΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ 1881 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1996

Το Μακρυχώρι μέχρι το 1936 περιορίζονταν οικιστικά μεταξύ των δύο ρεμάτων που το περιβάλουν από τον βορά (στο σπίτι του Θωμά Γκατζούλη) και από τον νότο (στο σπίτι του Γιώργου Μπούτου). Δυτικά τα ορια του χωριού μας δεν εχουν αλλάξει. Ανατολικά οριο αποτελούσε ο δρόμος που διέρχεται από την πλατεία Κώστα Παλάτου ,το Δημαρχείο και το σπίτι του Κώστα Τουρλακόπουλου.
 Κάτω από αυτόν τον δρόμο υπήρχαν μέχρι το 1940 ελάχιστα σπίτια σε παλιούς ‘’αυλαγάδες’’,όπως της Οικογένειας Γ.Ζήση,Παρλάντζα,Ε.Κολώνα, Στ.Κατσιγιάννη.(οπως φαίνεται στην αεροφωτογραφία της Γ.Υ του Στρατού απο το 1945)

Το 1936 η Κοινότητα έβγαλε σε πλειοδοτική διαγωνισμό 256 οικόπεδα ,1250 τ.μ. το καθένα, από τα οποία εκποιήθηκαν μόνο τα 150.Τα υπόλοιπα ξαναβγήκαν σε πλειστηριασμό το 1957 και το 1981.

Έτσι άρχισε να αναπτύσσεται το χωριό μας ανατολικά. Σε φωτογραφία του χωριού μας από το 1954 φαίνονται τα πολύ λίγα σπίτια που κτίσθηκαν στα καινούργια οικόπεδα απο το 1936 μέχρι τότε.(Η πρώτη αεροφωτογραφία είναι απο το 1960 και η δευτερη απο το 1945)

Η  περιοχή του χωριού μας κάτω από τα σημερινά σπίτια των Π.Γκοτζαμάνη, Ι.Ρόμπα, Α.Γκαμπέτα και επίσης εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου δεν είχε ρυμοτομηθεί, επειδή μέχρι το 1955 χρησιμοποιούνταν για ‘’αλώνια΄΄. Εκει δηλαδή μετέφεραν οι χωριανοί μας τα δεμάτια με τα στάχυα και με τις αλωνιστικές μηχανές ‘’πατόζες’’ έπαιρναν όλα τα δημητριακά τους.

Επίσης το  1957 εκποιήθηκαν τριάντα νέα οικόπεδα ,εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου,σε περιοχή που όπως αποδείχτηκε επρόκειτο να αναπτυχθεί εμποροβιοτεχνικά, λόγω του αυτοκινητόδρομου, ο οποίος δόθηκε σε κυκλοφορία το 1958.Αυτά όλα είχαν εμβαδόν 600 τ.μ  το καθένα .

Τέλος εκποιήθηκαν και άλλα οικόπεδα το 1989 και το 1996, για να αναπτυχθεί περαιτέρω το χωρίο μας ανατολικότερα και κυρίως προς τον αυτοκινητόδρομο.

 Στην περίοδο μετά το 1955 και μέχρι το 1986 δόθηκαν σε απόρους κατοίκους του χωριού μας ,έναντι συμβολικού ποσού περίπου πενήντα οικόπεδα.
 Ακολουθεί απόσπασμα του τοπογραφικού του 1957 ,που εγινε για να εκποιηθούν τα μη εξοφληθέντα οικόπεδα του 1936.Περιέχει την Κοινοτική έκταση κάτω απο τον σπαστήρα αμυγδάλων των Αδελφών Τσιτούρα.